හිත මිතුරු මාරයා...
මෙහෙ වරෙන් යාලුවා.. 
දෑත දිගු කර සිනාසෙද්දිත්.. 
නොදුටු සේ මා යන්නෙ ඇයි උඹ..
ඇවිත් මා එක්කරන් පලයන්..

තත් කැඩුණු ගිටාරය...
රිදුම් දෙනබිඳුණු අත...
නෑසෙනා නුබේ හඬ...
උරුම කරලයි කරුම පාලුව..

සියල්ලම අහිමිවනු මිනිසුන් මැද අහිමිවීම ගැන කල්පනා කරමි. යමක් තදින් අල්ලා සිටින විටත් එය ගිලිහී යයිනම් අත්ලට දැනෙන වෙදනාව අතිශයින්ම දරුණුය. ඒ නිසා සියල්ල ලිහිල්ව අල්ලා ගන්නයි මම ඔබට යෝජනා කරමි. නමුත්.. මම තවමත් තදින් අල්ලසිටිමි.

මට තාම මතකයි..

මට තාම මතකයි..
උබ ආදරෙන් අනල කවපු
බත් කටක තිබුන රස...
බස් වල මිරිකිලා.. හෙම්බත් වෙලා..
මාව බලන්න එනකොට
උඹේ ඇස් වල තිබ්බ දීප්තිය
මට තාම මතකයි..
උඹ මගේ නලලට දීපු
හාද්දක තිබ්බ තෙත..
ඒ හැමදේකටම වඩා
මට තාම මතකයි..
වචනෙන් නොකියා
උඹ මාව ජීවත් කරවපු
ආදරය...

-- අහිකුන්ටකයා--

ජීවිතේ හිස්තැන්...
සුරාවෙන් පිරෙයි නම්..
දෙවියන්ගේ අමුර්තය...
නිසැකවම
සුරාවක්...

එකමත් එක දවසක අහිකුන්ටකයා ආයෙමත් අවා.

පුරුදු තිප්පොලට... 

මකුළු දැල් තිබුණ දුවිලි පිරුණ  පොත අයෙත් පිහදල 

තුඩ කැඩුණු පැන්සල උල් කරල අයෙත් ලියන්න හිතුව...

තිප්පොලේ බිත්ති වලට හිනහා ගිහින්...

 බැරිම තැන කතාකලා අහිකුන්ටකයට....

"විකාර කරන්න එපා බන් ...

ඔය උඹමද... උඹ කොචර වෙනස් වෙලාද...

ලියන්න දෙයක් කොහෙද උඹේ හිතෙ..

හා... අපි ලිව්වමයි කියමු.. 

එත්... කවුද කියවන්නේ.... "

.......අහිකුන්ටකයා......

හීන පස්සෙම 
දුවන මේ රේස් එක 
මං කොහොම දුවන්නද.. 
හීනයක් කිසි දිනක 
දකින් නැති හීනයක